"Działania socjalno-bytowe na rzecz osób i rodzin bezdomnych między innymi poprzez zapewnienie posiłku, niezbędnego ubrania i schronienia oraz streetworkingu" – Zadanie zlecone i finansowane przez Prezydenta Miasta Poznań – realizacja projektu Dom dla ludzi bezdomnych "mar-kot" w poznaniu przy ul. Pogodnej 55

01.01.2013 do 31.12.2013

Projekt realizowany w ramach Zadania Miasta Poznania w obszarze pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób jest skierowany do 10 osób bezdomnych (zarówno kobiet jak i mężczyzn) skierowanych do Domu dla Ludzi Bezdomnych w Poznaniu przy ul. Pogodnej 55 przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Poznaniu.

W Domu dla Ludzi Bezdomnych, poza osobami samotnymi, znajdą również schronienie rodziny i rodziny niepełne. Program jest w szczególności kierowany do osób objętych eksmisją.

Podopieczni Domu dla Ludzi Bezdomnych są grupą osób szczególnie narażoną na wykluczenie społeczne. Osoby te borykają się z wieloma złożonymi problemami natury prawnej, społecznej, socjalnej, zdrowotnej. Wielu podopiecznych, zanim zdecydowało się na zamieszkanie w placówce znajdowało się w szczególnie trudnej sytuacji, jaka jest charakterystyczna dla osób zamieszkujących w miejscach do tego nieprzeznaczonych, w antyhigienicznych warunkach, w narażeniu na skrajnie niskie temperatury i praktycznie pozbawiona pomocy medycznej. W grupie tej dominują osoby głęboko uzależnione od alkoholu, które właściwie zaprzestały prób wyjścia z problemu.

Osoby, które wezmą udział w działaniach zaplanowanych do realizacji w ramach projektu (lub zostały skierowane do poprzedniej edycji programu i nadal zamieszkują w placówce) charakteryzują się różnym poziomem motywacji do zmiany stylu życia, są roszczeniowe i nastawione na zrzucanie z siebie odpowiedzialności za własne życie na inne osoby i instytucje. Podopieczni Stowarzyszenia Pomocy Bliźniemu Mar-Kot zaliczają się do kategorii osób biernych, nie mają pomysłu na szukanie rozwiązań własnej trudnej sytuacji życiowej.

Osoby bezdomne decydujące się na długookresowe zamieszkiwanie w placówce stacjonarnej są – jak wynika z naszych obserwacji – w większym stopniu nastawione na przestrzeganie norm społecznych. W czasie pobytu w placówce raczej przestrzegają abstynencji alkoholowej (przynajmniej przez dłuższy czas), uczestniczą aktywnie w życiu ośrodka, przyjmują na siebie obowiązki związane z zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania ośrodka. Nie zawsze działania te są podyktowane przekonaniem osób bezdomnych co do ich słuszności, jednak fakt iż dana osoba decyduje się na pobyt w ośrodku niejako determinuje jej dalsze zachowanie. Inaczej jest z osobami korzystającymi z pomocy ośrodka w okresie zimy, kiedy pozostanie na zewnątrz niesie ogromne ryzyko dla zdrowia i życia osób bezdomnych. W ich przypadku znacznie częściej daje się zaobserwować lekceważący stosunek do norm i wartości społecznych. Wielu osobom z tej kategorii zdarza się złamać abstynencję alkoholową, wszczynać awantury. Takie roszczeniowe i agresywne postawy są dość typowe dla „dworcowych” bezdomnych. Zdarza się jednak i tak, że osoby zamieszkujące na dworcach, ogródkach działkowych czy na klatkach schodowych przestały walczyć o swoje prawa i biernie oczekują na pomoc. W tej kategorii osób bardzo widoczny jest absolutny brak zaufania do wszelkich instytucji. Ludzie z tej grupy bezdomnych zostali wcześniej wiele razy bardzo źle potraktowani przez urzędników (w tym przez pracowników socjalnych), wielokrotnie odmówiono im pomocy, oskarżano ich o spowodowanie własnej trudnej sytuacji. Osoby z tej kategorii są nieufne, przez co trudniej diagnozować ich potrzeby, a tym samym udzielić skutecznej pomocy.

Szczególnie wymagającą kategorią osób bezdomnych, którym udziela wsparcia Dom dla Ludzi Bezdomnych w Poznaniu, są osoby eksmitowane. Osoby te, w wielu przypadkach, mają ogromny problem z przystosowaniem się do zasad obowiązujących w placówce. Traktują ośrodek nie jako jednostkę świadczącą pomoc w zakresie readaptacji, ale jak hotel.

Podsumowując powyższe, należy powiedzieć, że cechą charakteryzującą wszystkie osoby bezdomne jest skomplikowana sytuacja osobista. Osoby bezdomne i zagrożone bezdomnością są obarczone wieloma różnymi problemami natury społecznej, socjalnej, prawnej, zawodowej, ekonomicznej, rodzinnej i zdrowotnej, których nie są w stanie rozwiązać własnym staraniem i wykorzystując swoje zasoby. W tym miejscu należy podkreślić, że pokonanie problemów podopiecznych jest bardzo trudne, a bardzo często nie w pełni możliwe. Nakłady na działania związane z pomocą osobom bezdomnym są zdecydowane za małe, aby radykalnie mogły przyczynić się do przezwyciężenia problemu bezdomności. Z trudem można za ich pomocą zapewnić świadczenia socjalne, warunkujące przetrwanie biologiczne. Tym bardziej brakuje środków na działania profilaktyczne. Należy zauważyć również, że dotychczasowe doświadczenia Stowarzyszenia Pomocy Bliźniemu Mar-Kot w realizacji programu na rzecz osób bezdomnych (w szczególności z kategorii eksmitowanych) pokazują, że proces usamodzielnienia tych osób musi być realizowany na wielu różnych płaszczyznach. Przede wszystkim osoby te wymagają pracy socjalnej, by szczegółowo zdiagnozować ich problemy, a w dalszej konsekwencji przygotować i zrealizować plan pomocowy. Działania pracownika socjalnego muszą być wpierane pracą wychowawczą (o charakterze readaptacyjnym i resocjalizacyjnym) realizowaną przez pedagoga, a także – co bardzo istotne – opiekunów. Jak wskazują nasze obserwacje, doskonale sprawdzają się w roli opiekunów osoby, które same doświadczyły bezdomności i które przez całą dobę przebywają w placówce, a tym samym są w gotowości do podejmowania interwencji w przypadku pojawienia się problemów.

Realizacja programu została zaplanowana na okres 01.01.2013-31.12.2013. Większość działań planowanych do realizacji programu będzie się odbywała w sposób ciągły przez cały okres realizacji zadania. W szczególności tyczy się to działań o charakterze osłonowym. Równolegle w tym samym okresie będzie prowadzona praca socjalna, której celem jest ochrona osób bezdomnych przez degradacją społeczną i wspieranie osób bezdomnych w działaniach mających na celu uzyskanie samodzielności w sensie mieszkaniowym (m.in. poprzez przygotowanie wspólnie z podopiecznym wniosku o przyznanie lokalu socjalnego), a także w sensie materialnym (motywowanie do podejmowanie pracy zarobkowej, dokształcania się i podnoszenia kwalifikacji zawodowych, uzyskiwania uprawnień do świadczeń społecznych np. rent, emerytur, zasiłków stałych itp.) oraz inne działania merytoryczne, w tym pomoc pedagogiczna oraz pomoc opiekunów.

Proponowany przez Stowarzyszenie Pomocy Bliźniemu Mar-Kot program pomocowy został opracowany na bazie wcześniejszych wieloletnich doświadczeń w pracy z osobami bezdomnymi, jak również na podstawie doświadczeń związanych z realizacją zadania pomocowego na rzecz osób bezdomnych eksmitowanych (realizacja rozpoczęła się 01.10.2012, a skończy 31.12.2012) dlatego łączy w sobie elementy osłonowe z pracą socjalną i oddziaływaniami o charakterze readaptacyjnym i resocjalizacyjnym (zarówno w formie pracy pedagogicznej, jak też działań opiekunów), stanowiące bazę dla dalszych działań o charakterze aktywizującym, prowadzącym w konsekwencji do zwiększania poziomu autonomii osób bezdomnych, poprawiającym sposób ich funkcjonowania oraz umożliwiającym rozpoczęcie życia na własny rachunek. Należy podkreślić, że działania Stowarzyszenia Pomocy Bliźniemu Mar-Kot nie ograniczają się wyłącznie do tego typu działań. Poza działaniami zaplanowanymi do zrealizowania w ramach zdania publicznego, Dom dla Ludzi Bezdomnych w Poznaniu realizuje szereg zajęć aktywizujących osoby bezdomne pod względem społecznym i zawodowym. Mieszkańcy mają możliwość skonsultowania się z socjologiem, prowadzone są także zajęcia z doradcą zawodowym, a ponadto mieszkańcy mają możliwość nabycia praktycznych umiejętności związanych z wykonywaniem zawodu pracownika administracyjno-biurowego, jak również dokształcić się w wykonywaniu zawodów budowlanych.

Z wcześniejszych doświadczeń wynika, że osoby bezdomne będące podopiecznymi Domu dla Ludzi Bezdomnych w Poznaniu stosunkowo chętnie korzystają z pomocy pracownika socjalnego, pedagoga, doradcy zawodowego czy socjologa. Pomoc specjalistyczna pozwala osobom bezdomnym przezwyciężyć niektóre własne problemy oraz pokonać trudności. Warunkiem skutecznego udzielenia pomocy jest jednak odpowiedni dobór kadry, ponieważ – o czym była mowa wcześniej – osoby bezdomne bardzo nieufnie podchodzą do osób spoza ich kręgu, co ma związek z negatywnym stereotypem człowieka bezdomnego, funkcjonującym w świadomości społecznej, a co z kolei przekłada się na sposób traktowania osób bezdomnych przez pozostałą część społeczeństwa.

1% NA RZECZ LUDZI BEZDOMNYCH

Jesteśmy organizacją Pożytku Publicznego, wychodzącą naprzeciw osobom potrzebującym, takim, które na skutek bardzo różnych przyczyn straciły jedną z najważniejszych rzeczy niezbędnych do godnego życia – swój dach nad głową. Służymy i pomagamy ludziom bezdomnym, wykluczonym ze społeczeństwa przez swój obecny status w ich powrocie do normalnego życia. Staramy się w tym trudnym dla nich czasie zapewnić im warunki do godnej egzystencji. Naszymi podopiecznymi są samotne matki z dziećmi, często będące ofiarami przemocy domowej, pełne rodziny, ludzie starsi, o których zapomniały ich rodziny.
Dlatego pomóż tym ludziom ofiarowując 1% swego podatku na działalność statutową naszego Stowarzyszenia, aby wraz z nami chronić tę najważniejszą i niezbywalną wartość jaką jest prawo do godnego życia osób znajdujących się w sytuacji kryzysowej.

Czytaj więcej

Kontakt do nas

Sowarzyszenie Pomocy Bliźniemu "Mar-Kot"
05-850 Ożarów Mazowiecki, ul. Mikołaja Kopernika 2
NIP: 779-22-07-417  KRS: 0000165137   REGON: 634495290
(22) 722-22-99      Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

BANK BGŻ PNB PARIBAS 53 2030 0045 1110 0000 0386 9160